Klasyczna definicja opisuje przywództwo jako proces oddziaływania na aktywność grup ludzkich w kierunku ustanawiania i realizacji celów. Często teoria ma się nijak do rzeczywistości, jednak w tym wypadku jest inaczej. Bycie liderem wymaga umiejętności. Jak sie okazuje nie wystarczą już tylko oczywiste cechy charakteru jak charyzma czy pewność siebie. Aby zostać przywódcą potrzebne są także inne, często zapomniane przymioty osobowości.

Nie zostaniesz liderem jeśli nie będziesz uczciwy. Jeśli będziesz wyznawał zasadę, że cel uświęca środki być może sprawisz, że zespół jednorazowo zdobędzie zwycięstwo, ale z pewnością nie zbudujesz ekipy odpowiednio zmotywowanej do podejmowania każdorazowo walki o wygraną. Jeśli chcesz zostać liderem nie możesz zmuszać ludzi do robienia czegoś. Oni sami muszą chcieć to zrobić aby nie zawieść powierzonego im przez Ciebie zaufania.

Na każdej płaszczyźnie musisz działać spójnie i moralnie tak aby inni wierzyli Ci, ufali i chcieli Cię naśladować. Bycie wzorem to podstawowy wymóg, konieczny do spełnienia jeśli chcesz zostać liderem z prawdziwego zdarzenia, a nie tylko osobą zajmująca wyższe od innych stanowisko i wykorzystującą je by móc podejmować wygodne Ci decyzje. Nie zapominaj, że jak Cię widzą tak Cię piszą, a przecież najważniejsze jest, by zespół miał o Tobie jak najlepsze zdanie. Ostatecznie Ty i Twój sukces jest nierozerwalnie połączony z powodzeniem Twoich ludzi. Jak na boisku, tylko wspólnie możecie wygrać. Nawet najlepszy napastnik sam nie wygra meczu.

Kierując ludźmi musisz o nich dbać. Nie jest tajemnicą, że ludzie szczęśliwi i doceniani pracują lepiej od tych przymuszanych do robienia czegokolwiek. W związku z tym zawsze argumentuj dlaczego chcesz by coś zrobili, jaki jest tego cel i jaki może być efekt. Nie żądaj ale rozmawiaj. Jesteś liderem, nie trać czasu na przekonywanie, lecz wyjaśnij tak by nie pozostawało miejsce na pytania.

Nie nagradzaj wszystkich powodzeń, ale zawsze je zauważaj i świętuj każdy sukces. Nie pozwól by umknęło to Twojej uwadze gdyż niedocenione zwycięstwo bywa bardziej demotywujące niż porażka. Podobny efekt będzie miało niesprawiedliwe trakowanie. Nie kieruj sie nigdy osobistymi przekonaniami podczas przydzielania zadań, nagradzania czy karania.

Przywódca powinien emanować pozytywną energią i zarażać nią innych. Optymista i realista jednocześnie. Nie należy przesadzać z euforią gdyż ludzie mogą przestać odbierać Cię poważnie, we wszystkim należy zachować tzw. złoty środek.

Kształć się. Aby zostać liderem musisz być specjalistą w danej dziedzinie. Musisz potrafić udzielić rady i rozwiązać problem. Jednakowoż nie kreuj się na wszechwiedzącego i nieomylnego. Nikt nie toleruje zarozumiałych pyszałków za to każdy polubi "kumpla z sąsiedztwa". Trochę pokory i samokrytyki z całą pewnością nie przyniesie ujmy Twojemu wizerunkowi. Pokazując swoją wiedzę zwiększasz prawdopodobieństwo, że zespół będzie traktował Cię poważnie i nie będzie stawiał oporu gdy zlecisz mu jakieś zadanie.

Musisz potrafić przyznać się do błędu, ale nie akcentuj go i nie podchodź do niego strasznie poważnie. Nauczysz tym zespół, że porażki się przytrafiają i jednocześnie pokażesz jak wyciągać z nich wnioski, by w przyszłości się nie powtarzały. Konieczna jest pewność siebie, ale nie oznacza ona bycia przekonanym o swojej nieomylności lecz wiarę, że jest się zdolnym do osiągnięcia zamierzonych celów, nawet tych najtrudniejszych do zrealizowania.

Czy liderem się rodzi? To już zależy od tego czy wierzymy, iż człowiek w chwili narodzin jest białą kartką, która zapisuje się w trakcie procesu wychowania czy może bardziej przemawia do nas wersja, że z pewnymi cechami się rodzimy i mamy je w genach. Bez względu jednak na to pewnym jest, że bycie dobrym liderem wymaga wieloletniego doświadczenia. Nawet posiadając podstawowe cechy konieczne by zostać przywódcą nie zostaniesz nim od razu. Każda potęga wymagała lat najpierw by ją stworzyć, a później jeszcze więcej by ją udoskonalić.